Yalnızlığım yanımda kimse olmadığından değil, yalnizlığım yanımda sen olmadığındandır.

arkadaşlar şeker bayramınızın şeker tadında geçmesi dileği ile......nice bayramlar...

EN İÇTEN DİLEKLERİMLE...

Harp zaruri ve hayati olmalıdır. Hayatı millet tehlikeye maruz kalmayınca harp bir cinayettir. (Mustafa Kemal ATATÜRK) 

Türkiye Orduları bir devir kapatmıştır. Şimdi mazlum ve tutsak devletler ve uluslar artık vazgeçilmez bir reçeteye sahiptirler. Mustafa Kemal’in utkusu, Dünya için özgürlük ve bağımsızlık sancağıdır. (Mahatma Ghandi)

Ey Türk gençliği!

Birinci vazifen, Türk istiklalini, Türk Cumhuriyetini, ilelebet, muhafaza ve müdafaa etmektir.

Mevcudiyetinin ve istikbalinin yegane temeli budur. Bu temel, senin, en kıymetli hazinendir. İstikbalde dahi, seni, bu hazineden mahrum etmek isteyecek, dahili ve harici, bedhahların olacaktır.

Bir gün, istiklal ve cumhuriyeti müdafaa mecburiyetine düşersen, vazifeye atılmak için, içinde bulunacağın vaziyetin imkan ve şeraitini düşünmeyeceksin!

Bu imkan ve şerait, çok namüsait bir mahiyette tezahür edebilir. İstiklal ve cumhuriyetine kastedecek düşmanlar, bütün dünyada emsali görülmemiş bir galibiyetin mümessili olabilirler. Cebren ve hile ile aziz vatanın bütün kaleleri zaptedilmiş, bütün tersanelerine girilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve memleketin her köşesi bilfiil işgal edilmiş olabilir. Bütün bu şeraitten daha elim ve daha vahim olmak üzere, memleketin dahilinde iktidara sahip olanlar gaflet ve dalalet ve hatta hıyanet içinde bulunabilirler. Hatta bu iktidar sahipleri şahsi menfaatlerini, müstevlilerin siyasi emelleriyle tevhit edebilirler. Millet, fakr ü zaruret içinde harap ve bitap düşmüş olabilir.

Ey Türk istikbalinin evladı!

İşte; bu ahval ve şerait içinde dahi, vazifen, Türk istiklal ve cumhuriyetini kurtarmaktır! Muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asil kanda mevcuttur.

Mustafa Kemal ATATÜRK

19 Mayıs Atatürkü Anma, Gençlik Ve Spor Bayramımız Kutlu Olsun...

 Öğretmenler gününüz kutlu olsun .

Gelecek ellerimizde!......

hayırlı kandiller...

19. Dünya Kupası Avrupa Elemeleri ilk maçında  deplasmanda Ermenistan ile karşılaşacak (A) Milli Futbol Takımımıza yürekten başarılar diliyoruz...

Hissettin mi DOSTLUĞU? Demiş diğeri.
Bilgin demiş:
Karşılığı olmadan verilir mi hiç yürekteki sevgi?
Dostluk dediğin; tek bir ruhun, iki ayrı bedende dirilmesi...

       (  Değer verdiğin insan değerini bilmiyorsa.... bırak kendi değeriyle    kalsın..!!!!!!)

BİR BİLENE SORMUŞLAR...

Sormuşlar bir bilgine: HAYAT ne? Diye
Demiş bilgin; iki yönlü bir yol
devam eder bilinmeze.
Sen görmemezlikten gelsen de
vardır bir yoldaş her köşesinde
Bazen çıkarsın zorlukla dar bir yokuştan
bazen de aşarsın dertleri
sanki uçuyormuş gibi inerek buradan.

Peki, SEVGİ nedir? Demiş biri
Kalbine sığmayacak kadar geniş
Dedikodusunu yapamayacağın kadar temiz,
kokusunu alamayacağın kadar uzak
hayal edemeyeceğin kadar yakın...

Ya KORKU nedir? Diye atılmış diğeri
Bir yağmur damlasındaki barut kokusu.
Belki de saklanılan bir hayal yontusu
ya bir miniğin haykırırışı,
ya da yüreği yaralı bir kuşun feryadı....

Peki ya UMUT nerededir? Diye atılmış bir umut avcısı.
Bilinmezde değildir bilirim, demiş yerini kaygılı ve tasalı.
Aradın boşuna heryeri ama unuttun en kolay yeri besbelli
bunu derken işaret etti insanın en derinden yaralanan yerini...

Peki DOST kimdir? Diye sormuş biri.
Demiş; paylaştın mı sevgini, korkunu, ümidini ve yenilgini,
verdin mi desteğini, sordun mu halini,
yolladın mı yüreğini, ağladın mı onun gibi.

Hissettin mi DOSTLUĞU? Demiş diğeri.
Bilgin demiş:
Karşılığı olmadan verilir mi hiç yürekteki sevgi?
Dostluk dediğin; tek bir ruhun, iki ayrı bedende dirilmesi...

Mumlar da Ağlarmış 

Ağlamak… Kimileri İçin Kendini Boşlukta Kaybetmek, Kimileri İçin Eziklik Belki Kimileri İçin Derdine Ortak Olan Küçük Su Birikintileri, Kimileri İçin Yalnızlık, Umutsuzluk, Kendilerine Acı Verenlere Karşı Güvensizlik… Peki Ya Mumlar İçin Ne  ? Onlar Ağlarken, Göz Yaşları Gözlerinin Dibine Birikip Dökülmeyi İsterken, Onlar Ne Hissediyor Dersiniz ?  “Hisseder mi Hadi Canım, Hem Mum Ağlar mı, Uçma” Derken Sesinizi Duyar Gibiyim; Ama Benim Mumlarım Hem Ağlıyor, Hem de Haykırıyor İsteksizce Akan Göz Yaşlarını…


Dikkatle İzledim Şamdanın Üzerine Serilmiş Mumlarımı… Onlara Yanarken Baktım, Aslında Ağlarken, Acılarını Açığa Vururken İzledim Sonra Uzun Yanışın Ardından Pat Pat Damlayan Göz Yaşlarını Gördüm Damlaya Damlaya Değişen Biçimsiz Yüzünü Gördüm En Sonra Yaşlanıyordu… Yok Olmaya Yüz Tutmuştu Mumlarım Şekilsiz Yüzüyle Bana Bakıyor, Bir Şeyler Anlatmaya Çalışıyordu Belki de… Sonrasında Aniden Beliren O Haykırışı, Bağırışı, Hızla Sinirle Etrafa Bakışı Ve Daha Çok Ağlaması… Ağlamaktan Gücü Kalmayan Mumum Yok Olmuştu, Eriyip, Bitip Tükenmişti… Ve Sönmeden Önce Son Kez Bana Bir Şey Hatırlattı “Mumlar da Ağlarmış!”

(Alıntı)

MİRAÇ KANDİLİMİZ MÜBAREK OLSUN...

                        

İşte Gerçek Mutluluğun Fotoğrafı !!!

  
    Bir kuru ekmeğe muhtaç insanlar vardır ya hani, sadece karnım doysun başka bir şey istemiyorum diyerek her ağzına götürdüğü kuru ekmek için bile şükreden o temiz insanlar…

  Mutluluğu başka yerde arama, mutluluk aslında elinin altında. Sen yeter ki kıymet bil !!!!!!!

Hatalarını daha az düzeltir,
onunla daha cok yakınlık kurmaya çalışırdım.

Onu sadece gözlerimle izler,
saat kısıtlamaları koymazdım.

Daha bilgili olmaya çalışır,
daha cok şefkat gösterirdim.

Onunla daha çok yürüyüşlere çıkar,
uçurtmalar uçururdum.

Ona karşı ciddi bir tavır içinde olmak yerine,
onunla oyun oynardım.

Onunla kırlarda koşar,
yıldızları seyrederdim.

Onunla daha az çekişir,
ona daha çok sarılırdım.

Önce benlik saygısı kazanmasını sağlar,
sonra bir ev almaya çalışırdım.

Ona her zaman katı davranmaz,
onu daha çok onaylar ve yüreklendirirdim.

Güç konusunda daha az ders verir,
sevgi konusunda daha çok şey öğretirdim.

Diane Loomans

Para kazanmak için sağlıklarını kaybediyorlar, ama kazandıkları para ile sağlıklarını geri alamıyorlar.

Hayatla Röportaj

 
Hayatla röportaj yaptığımı gördüm rüyamda.

'Benimle röportaj mı yapmak istiyorsun?' diye sordu Hayat.

'Zamanın var mı?' diye sordum.

Gülümsedi.

'Benim zamanım Sonsuzluk' dedi Hayat. 'Ne sorular var yüreğinde?'

'İnsanlarla ilgili en çok neye şaşıyorsun?' diye sordum.

Hayat yanıt verdi.

'Çocukluktan sıkılıp büyümek için acele ediyorlar, sonra yine çocuk olmanın özlemini duyuyorlar. Para kazanmak için sağlıklarını kaybediyorlar, sonra sağlıklarını kazanmak için paralarını kaybediyorlar. Gelecekle ilgili endişelenmekten şimdiyi unutuyorlar. Sonra da ne şimdiyi ne geleceği yasayabiliyorlar. Deneyim iyi bir öğretmendir diyorlar ama deneyimin faturasını ödemek istemiyorlar. Hayatlarını kazanmak için eğitim alıyorlar ama yaşam ustası olmayı bilmiyorlar. Bu nedenle de, hiç ölmeyecekmiş gibi yaşıyorlar, hiç yaşamamış gibi oluyorlar.'

Hayat elimi tuttu. Bir sure sessiz kaldık.Derin bir nefes aldım. Ona, insanların neleri öğrenmelerini istediğini sordum.

Hayat yanıtladı.

'Hiç kimseyi seni sevmeye zorlayamayacağını, yapabileceğin tek şeyin seni sevmelerine izin vermelerini isterdim. Affetmenin affederek öğrenilebileceğini öğrenmelerini isterdim. Başkalarıyla kendilerini kıyaslamamayı öğrenmelerini isterdim. İki insanin ayni şeye bakıp farklı şeyleri görebileceğini öğrenmelerini isterdim.'

'Zengin insanin en çok şeye sahip olan değil, en az şeye ihtiyaç duyan insan olduğunu öğrenmelerini isterdim. Bir sevecen yüreği derinden yaralamanın bir anda olduğunu; ama iyileştirmenin çok uzun sürdüğünü öğrenmelerini isterdim. Seni seven insanların duygularını nasıl ifade edebileceklerini bilmedikleri için seni sevmediklerini sanmak yerine onların sevgisini hissetmeyi öğrenmelerini isterdim.'

Hayat derin bir nefes verdi. Hayatin nefesi kelimelere dönüştü.

'Söylediklerimi yüreğine kaydet' dedi. Söylediği cümleyi yüreğime kaydettim.

'Başkalarını affetmek yeterli değil, kendini de affetmeyi öğren'.

Yüreğim kuş gibi hafiflemişti.

'Son bir soru daha, Hayat' dedim. 'Benden ne istiyorsun?'

Bütün odayı beyaz bir ışık kapladı... ve Hayat yanıtladı.

'Senin kendin olmanı istiyorum, yoksa başkası olurdun. Sana bugün ihtiyacım olduğunu bil, yoksa bugün benimle olmazdin. Kendi eşsizliğini ve biricikliğini bil; çünkü ben kendimi tekrar etmeyecek kadar yaratıcı ve zenginim. ve gerçekten TEK değerli olanım. Değerimi bil.'

Hayat'ın içimde dışımda her yerde aktığını hissettim. Kendimizi sevdiğimiz kadar Hayat 'i sevebilirdik ancak. Ne daha az ne daha fazla.

               SEVGYNYN BEDELY                                                                                                       

   Küçük o?lu annesine geldi ve ona ka?ydy uzatty. Annesi ellerini önlü?üne kuruladyktan sonra ka?ydy okumaya ba?lady;

Çimleri biçti?im için 5 dolar

Odamy temizledi?im için 1 dolar

Aly?veri?e gitti?im için 50 sent

Küçük karde?ime bakty?ym için 25 sent

Çöpü atty?ym için 1 dolar

Yyi bir karne getirdi?im için 5 dolar

Bahçeyi temizledi?im için 2 dolar

Toplam borç 14 dolar, 75 sent

Anne, umutla kendisine bakan o?lunun elinden ka?ydy aldy ve ka?ydyn arka yüzüne ?unlary yazdy;

Seni 9 ay karnymda ta?ydym BEDAVA

Hasta oldu?unda ba?ynda bekledim, elimden geleni yaptym, senin için dua ettim BEDAVA

Yyllar boyu de?i?ik nedenlerle senin için gözya?y döktüm BEDAVA

Senin için geceler kaygy duyup, uykusuz kaldym BEDAVA

Oyuncaklaryny topladym, yeme?ini hazyrladym giysilerini yykadym, ütüledim

BEDAVA YAVRUM

ve bunlaryn hepsini toplady?yn zaman gerçek sevginin bedelinin olmady?yny görürsün, bedavadyr çünkü...

O?ul annenin yazdyklaryny okuyunca gözleri doldu.

Annesine bakty, "Anneci?im seni seviyorum" dedi ve kalemi alarak bu ka?yda "HEPSY ÖDENMY?TYR" yazdy.

Yüre?inde synyrsyz sevgi olan tüm annelerimizin "Anneler Günü" kutlu olsun....

Türkay ?oray
(Selvi Boylu Al Yazmalym Filminden)

?emuli’nin önderli?indeki Hitit ordusu, Mysyr Firavunu ll. Ramses’in ordusu ile Kade?’te yaptyklary büyük sava?tan dönüyorlardy.Yolda ?emuli’nin karde?i olan ordunun komutany ve daha sonra Hitit tahtyna geçecek Hattu?ili bir tapyna?y ziyaret etti.

Hattu?ili, tapynakta rahibe olarak hizmet eden Putuhepa ile kar?yla?ty.

Hattu?ili onu gördü?ü an etkilenmi?ti.

Hattu?ili ilerde imparator oldu?unda hatyratyna ?öyle yazdyracakty.

“Tapynak’ta rahibe olarak hizmet eden Putuhepa ile kar?yla?tym. Ynançly, zeki ve gerçekten güzel bir kyz olan Putuhepa ile evlendim. Onun ile aramyzda her zaman sevgi ba?y vardy”

Yüzyyllar sonra yapylan kazylar sonucunda Hattu?a’da bulunan yazytlarda ve Hattu?ili tarafyndan yazdyrylan bu kelimeler tarihe;  kayytlara geçen en eski sevgi sözcü?ü olarak geçmi?ti. .

Hattu?ili’nin sevginin hayatyn yüküne galip gelece?ine inanan birisi oldu?u anla?ylyyor. Peki bizler bunu ba?arabiliyor muyuz. 

Hala insanlaryn sevgiye inancy kalmy? my ?
Yoksa sevgisizlik kaplamy? my her tarafymyzy ?

Galiba sevgiye inancymyz bitmeye ba?lady. Ve zamanla sevgiden mahrum byrakaca?yz kendimizi. Sevgisiz, duygusuz insanlar olup çykaca?yz. Sevgimizi, bize verilen en yüce duygulardan birini, yok etmeye ba?ladyk. Ve bu yok edili?in içinde, sevgi, çykar duygularyna mahkum olmaya ba?lady. Sevgiyi bile çykar u?runa i?imize geldi?i gibi kullanmaya ba?ladyk.

Biz insanlar elimizdeki sevgiyi de?erlendirmeyi ba?aramayyp, sonra da sevgisizlikten, gerçek sevgiyi bulamamaktan yakynyp duruyoruz. Oysa biliyoruz, sevgi de?il mi bizi birçok çykmazdan çykaran? Sevgi de?il mi umutlarymyza umut katan. Sevgi de?il mi uçurumun kenarynda elimizden tutan?

Ama yitiriyoruz sevgilerimizi, dosta sevgiyi, aileye sevgiyi, yare sevgiyi yitiriyoruz. Karanly?a sürüklüyoruz sevgimizi ve o karalyklardan çykamyyoruz sonra. Çünkü tutundu?umuz daly biz kyryyoruz. Kimsenin sevgimizi bitirdi?ini dü?ünmeyin, asyl suçlu biziz. Biz izin vermesek sevgimizi bitirmelerine, kimse bitiremez içimizdeki o yüce duyguyu. Biz insanlar de?il miyiz elindeki sevgiye bile sahip çykamayan.

Ya?ady?ymyz sürece nefes almamyzy, hayata tutunmamyzy sa?layan o yüce duyguyu yok etmeyelim artyk. Kimsenin bitirmesine izin vermeyelim içimizdeki sevgiyi. Yçimizdeki sevgi bitti?i an içimizdeki çocu?u da kaybetti?imizi bilerek sevgiye dört elle sarylmaya var mysynyz ?

Yrfan Hattato?lu

Bu mübarek günde gönlünüzden geçen tüm dileklerin gerçe?e dönü?mesi, edece?iniz tüm dualaryn kabul olmasy dile?iyle...Hayyrly kandiller....

Sevgi, Sadakat, A?k budur..

Olay Yngiltere'de geçiyor:
Ya?ly bir bey, sabah erken evinden çykmy?, yolda ilerlerken,
bir bisikletlinin kendisine çarpmasy ile yere yuvarlanmy? ve hafif
yaralanmy?. Sokaktan geçenler ya?ly beyi hemen en yakyn sa?lyk
birimine ula?tyrmy?lar. Hem?ireler, adamca?yzyn yarasyna pansuman
yapmy?lar, ama 'biraz beklemesini ve röntgen çekerek her hangi
bir kyryk veya çatlak olup olmady?yny inceleyeceklerini'
söylemi?ler. Ya?ly bey huzursuzlanmy?, acelesi oldu?unu ve
röntgen çektirmek için beklemek istemedi?ini'
söylemi?. Hem?ireler merakla acelesinin sebebini sormu?.
Adamca?yz da karym huzur evinde kalyyor her sabah onunla kahvalty etmeye
giderim,geç kalmak istemiyorum'demi?. Karynyzyn, siz gecikince
merak edece?ini dü?ünüyorsunuz herhalde'demi? hem?ire. Adam
üzgün bir ifade ile 'ne yazyk ki karym Alzheimer hastasy ve benim
kim oldu?umu bilmiyor' demi?.
Hem?ireler hayretle 'madem sizin kim oldu?unuzu bilmiyor neden
hergün onunla kahvalty yapmak için ko?u?turuyorsunuz' demi?ler.
Adam buruk bir sesle ' ama ben onun kim oldu?unu biliyorum' demi?.

ÇOCUKLAR

        Bir profesör,sosyoloji synyfyndaki ö?rencilerini Baltimore kentinin kenar mahallelerine gönderdi ve o bölgedeki her bir erkek çocu?un gelece?i hakkynda bir de?erlendirme yapmalaryny istedi.Ö?rencilerin hemen hepsi bu çocuklaryn gelecekte hiçbir ?anslarynyn olmady?yny dile getirmi?lerdi.

Bundan tam yirmibe? yyl sonra bir ba?ka sosyoloji profesörü tesadüfen bu çaly?mayy buldu ve ö?rencilerinden bu projeyi sürdürmelerini ve ayny çocuklara ne oldu?unu ara?tyrmalaryny istedi.Ö?renciler,o bölgeden ta?ynan ya da ölen 20 çocuk dy?yndaki 180 çocuktan 176’synyn ola?anüstü bir ba?ary gösterip,avukat,doktor ya da i? adamy olduklaryny ortaya çykardylar.

Profesör çok etkilenmi?ti ve bu konuyu izlemeye karar verdi.Birer yeti?kin olan o çocuklaryn hepsi o bölgede ya?adyklary için,her biriyle bulu?ma ?ansy oldu.

“O ko?ullarda nasyl bu denli ba?aryly oldunuz?”sorusuna verdikleri yanyt hep aynyydy:

“Mahalle okulunda bir ö?retmenimiz vardy.Onun sayesinde oldu her ?ey.”

Profesör,bu ö?retmeni çok merak etmi?ti.Ya?ady?yny ö?rendi?i ya?ly ö?retmenin izini bulmasy zor olmady.Kendisini ziyaret etmek için evine de?in gitti.Kar?ysynda yyllaryn yüzüne ekledi?i kyry?yklyklara kar?yn hala dinç duran bir ya?ly kadyn buldu.Merakla ya?ly kadyna bu çocuklary kenar mahallelerden kurtaryp,ba?aryly birer yeti?kin olmalaryny sa?lamak için kullandy?y sihirli formülün ne oldu?unu sordu.

Ya?ly ö?retmenin gözleri parlady ve dudaklarynyn kenarynda bir gülümseme belirdi: “Çok basit” dedi,”Ben o çocuklary çok sevdim.”

Alyntydyr...

Katylyyorum....Hülyacy?ym...Byrak yapymy, malzemeleri bile kullanamyyoruz.Maalesef bir merhaba bile artyk diyemiyoruz...

Sevgi ve insanlyk yeme?inin tarifi....

Kullanylacak malzemeler:
bir ölçek günaydyn
iki ölçek iyi günler
birazcyk ilgi
bir tutam anlayy?
bir tutam tebessüm
normal ölçüde nezaket
bir tatly ka?y?y tolerans

malzemeyi iç dünyanyzdan alyn.

Yapymy:
Yykamanyza gerek yok, temizdir
Gönül teknenizde yava?ça kary?tyrynyz
Kokusu her yanynyza sinince duygu ?erbeti ekleyiniz
Kary?ymy hayal taba?ynyn üzerine yava?ça bo?altynyz
Üzerini sevgi marmelady ile süsleyiniz
Birkaç parça gökku?a?ynyn renginden de serpi?tiriniz

Gün boyunca afiyetle yiyiniz
Sadece kendiniz yemeyiniz, herkese veriniz
Çünkü payla?yldykça ço?alyr bu yemek

Bu tür yemeklerden bol bol yapmanyz dile?iyle.....

                      MUTLULUĞUN KOKUSU

Dostum birden soruverdi:
— Bir insanyn mutlu oldu?u nasyl anla?ylyr? ?öyle dü?ünmü? olmalyyym:
— Bilmem gözlerinin parlakly?yndan, ne?esinden, belki yüzüne vuran iç aydynly?yndan.

Dostum hepsini kabul eden ama yeterli bulmayan bir el i?areti yapty:
— Bunlar do?rudur. Mutluluk saklanamaz. Mutluluk insanyn içinden syzar, bir yerlere girer, orayy de?i?tirir. Bir de kokusu vardyr. Bilir misin mutluluk kokar.

— Mutlulu?un kokusu mu? Do?rusu duymamy?tym. Dostum anlayy?la bakty:
— Do?rudur, duymamy?syndyr. Ynsanlar pek fark etmezler. Oysa her ruh halinin kendine özgü bir kokusu vardyr. E?er insanlar koku duygularyny kaybetmeselerdi, bunlary da bilirlerdi. Ama bir çok ?ey gibi bunu da kaybettiler.
— Yani, önceden biliyorlar myydy?
— Elbette, biliyorlardy. Bak hayvanlaryn birbirleriyle ileti?im kurmalarynda koku nasyl önemli bir rol oynar.

— Evet ama konu?amadyklary için. Dostum biraz sabyrsyz, sözümü kesti:
— Ynsanlar konu?tuklary için artyk kokuya gerek duymuyorlar de?il mi? ?imdi sen bana insanlaryn konu?tuklaryny my söylüyorsun? Artyk yanyt vermiyordum. Dinlemeyi sürdürdüm.

Dostum:
— Sen de biliyorsun ki insanlar gerçekte konu?muyorlar. Konu?ur gibi yapyyorlar. Ö?rendikleri sözcükler var. Birbirlerine onlary söylüyorlar. Gerçekte çok azy, çok az zaman için konu?uyor. Onlara da dikkat et, duygu sözcükleri yoktur. Birbirlerine söylemeleri gereken sözleri söylerler. Onun için de ço?unlukla birbirlerini dinlemezler.
Gerçekte konu?mayan, gerçekte dinlemeyen insanlar iki önemli ileti?im aracyny da kaybettikleri için artyk anla?amyyorlar. Koku ve dokunma. Y?te gerçek ileti?imin iki yolu. Ynsanlar ikisini de unuttu. Onu biraz ky?kyrtmayy denedim:
— ?imdi insanlaryn birbirlerini koklamalaryny my söylüyorsun?

Umutsuz ve kyrgyn bir baky?la bakty:
— Ke?ke ne dedi?imi anlasalardy da söyleseydim. Koklamak, öyle incelikli bir duygudur ki, bugünün insanyna ö?retilmesi gerekir. Zavally koku alma duygumuz. Öylesine kötü kokularla bozuldu ki, yeniden e?itilmesi gerekiyor. Biliyor musun, insanlar insan kokusunu bile alamyyor.Bir kadynyn kokusu. Bir erke?in kokusu. Çocu?un kokusu. Ya?ly insanyn kokusu. Umudun kokusu. Bezginli?in kokusu. Hayata kyrylmanyn kokusu. Mutlulu?un kokusu. Ynsanlar bütün bunlary unuttular. Dokunma da öyle insanlar bunu da unuttu. Bir elin el üstüne konmasy. Bir omuzun omuza dayanmasy. Bir syrtyn syrta dayanmasy. Ayaklaryn birbirine sarylmasy. Bedensel dokunma. Unuttu?umuz ne çok ?ey var. Günümüz insanyny savunmak istedim:
— Ama sözcükler var, yazy var. Belki o yüzden unutmu?uzdur.

Dostum biraz dalgynla?ty:
— Evet, yalanlaryn aracy sözler, yalanlaryn aracy yazylar. Bir türlü içimizden geleni söylemeyi, yazmayy bilemedi?imiz için yalanlarymyzyn aracy olanlar. Beden yalan söylemez, dokunu?un yalan söylemez. Bunlar gerçekleri iletir. Sadece gerçekleri. (alynty)

MUTLULU?UN KOKUSUNU YAKALAYABYLMENYZ DYLE?YYLE….

Ah a?k ah. Neden kaybedilince de?erin anlanyyor ki ??????????????????????

Kelimeler anlamsyz kalyrdy sadece sarylyrdymmmm içimdeki özlemle...

Hele birde Canan okuyunca insan kendini tutamyyo Emel hocam payla?ymynyz için t?kler yüre?inize sa?lyk...

çok güzel bir yazyydy te?ekkürler

Giderse gitsin...

Biterse bitsin...

Hayattan Beklentin Nedir?

Hayattan beklentin nedir? dedi adam...
'iyi bir e?... rahat bir hayat... yetecek kadar
para... Sa?lykly çocuklar...bunlar beklentilerim'.
dedi kadyn...
'Nasyl bir e? istersin?' dedi adam...
'Anlayy?ly, mü?vik, ilgili ve sevgi dolu' dedi
kadyn...

Sustu, dü?ündü bir süre adam...
Hayattan kendi beklentilerini de?il, kadynyn
beklentilerine uygun bir erkek olup olmady?yny
dü?ünüyordu...

Ya da kadynyn onun hayallerine
denk olup olmady?yny...

Yeterince anlayy?ly myydy acaba? Anlayy?ly erkekten
beklentisi neydi kadynyn? Evde yemek bulamayynca
susmak myydy anlayy?ly olmak, yoksa mutfa?a dalyp
makarna yapmak my?. Oysa o hep birgün e?inden önce eve
gelip ona sofralar donatmanyn hayalini kuruyordu ortak
hayatta...

Beklenti ile gelen anlayy?ly erkeklik bu kadar basit
miydi? Bir tencere makarna pi?irmek kadar kolay myydy
anlayy?ly olmak? Beklenmedik bir günde sofralar donatan
bir e? olmak istiyordu oysa o.Karny doyan de?il, gözleri
parlayan bir kadyndy onun arady?y...

Yeterince mü?vik miydi acaba?... Mü?vik bir e?ten
beklentisi neydi kadynyn? En üzgün anynda onu dizlerine
yatyryp ok?amak myydy mü?vik olmak, yoksa konu?arak onu
rahatlatmak my?...

Oysa o hep bir gün e?ini çok üzgün görürse elinden
symsyky tutup en uzun yolda saatlerce yürümeyi hayal
etmi?ti...

Deniz kenarynda, ormanda ba?ba?a uzun bir
yürüyü?ün sonunda onu eve getirip üstünü örmek,
uyumasyny seyretmekti onun hayali...

Bu kadar basit miydi mü?vik e? olmak?
Herhangi bir yakyn dostun yapabilece?ini yapmak kadar
kolay myydy? Varly?ynyn önemini hissettirece?i, ona
sonuna kadar yanynda oldu?unu gösterece?i bir e? olmak
istiyordu oysa o... Kyvrylmy? bir kedi de?il, ayakta
duran bir kadyndy onun arady?y...

Yeterince sevgi dolu muydu acaba? Sevgili olmaktan
beklentisi neydi kadynyn? Her an yanyana olmak
my? Hep onu dü?ünmek mi? Her ?eyden birlikte keyif
almak my? Tüm arkada?laryyla tany?my?
olmak my? Sevgilim diye tany?tyrylmak my? Sürekli
dokunmak my?

Öpmek...

öpmek...

Bu muydu sevgi dolu erkek? Oysa o hep onu
sadece sevmeyi hayal etmi?ti...

Sadece sevmeyi...

Sevdi?ini, sevildi?ini hissetmeyi...

Do?du?u ?ehre götürüp ona sürpriz
yapmayy dü?lemi?ti...

Kadynyna hiç beklemedi?i bir anda, en olmadyk yerde,
markette, belki de asansörde, durduk yerde 'Seni seviyorum'
demenin hayalini kuruyordu ortak hayatta...

Beklenti ile gelen ilgili ve sevgi dolu
erkeklik bu kadar basit miydi? Gözüne bak, yeni
boyatty?y saçyny anla, telefonla ara...

Beklenmedik bir günde beklenmedik ho?luklar
yapmak istiyordu oysa o.. Saçy bembeyaz oldu?unda ilk
kez 'çok güzelsin' diyebilece?i bir kadyndy onun arady?y...

'Peki benden beklentin nedir?' dedi adam kadyna...

'Hiç' dedi kadyn. 'Hiç bir beklentim yok'. 'Ya senin?.
Senin beklentin ne benden?'...

'Bilmem hiç dü?ünmedim' dedi adam...

Oysa ikisinin de idealleri sandyklary beklentileri,
iki ki?ilik sandyklary tek ki?ilik hayalleri vardy...
Gün gün hayatyn planlary
vardy kafalarynda...

Ama 'Hiç' diyorlardy, 'Çok'yerine...

Dürüst de?illerdi...

Korkulary vardy...

Ya de?i?irse?,Dü?ledi?im gibi olmazsa her ?ey?....

Ya terk ederse?

Giderse gitsin...

Biterse bitsin...

Yeter ki sadece sevsin...

Bunu diyemiyorlardy...

Dü?ünüyorum da, biz insanlar hep kar?ymyzdaki ile
hayalimizdekini ayny görmeye çaly?yryz. Ya da ayny
yapmaya...

Olmayynca suçlaryz, kyzaryz, hatta terk eder gideriz...

Terk edemezsek syzlanyryz...

Mutsuz olur, mutlu edemedi?i için mutsuz ederiz
kar?ymyzdakini...

Ne umdum ne buldum deriz...

Peki ya hiç ummasak nasyl olur...

Hiç beklemesek...

Beklentisiz seviversek..

Onu bensizken, sensizken oldu?u gibi sevsek...

Kyskanarak de?il de, özgürlü?ünü seyrederek sevsek...

Özel günlerde hediyelerle geli?ini de?il de, ummadyk bir anda
öpü?ünü, olmadyk bir anda kapyyy çaly?yny sevsek...

Sevgiye beklentileri kary?tyrmadan, sevgiye ba?ka ?ey
katmadan ko?ulsuz ve katyksyz sevsek...

Sonunu dü?ünmeden, hesaplayyp çarpyp bölmeden, kurgulamadan,
sorgulamadan, hayallere dalyp gerçeklikten kopmadan sevsek...

Sadece sevsek...

Sevgi denizi sakin ve tek ba?yna ama yan yana
yüzebilenler için mavi ve sonsuz bir yolculuktur...

Beklentiler ile yüklü dalarsanyz denize
bu a?yrly?y kaldyramaz...

Beklentilerinize uygun buldu?unuz
sevgilinizin boynuna atlarsynyz büyük bir a?kla...

Beklentiler ile atlady?ynyz sevgi denizinde size ne
olur biliyor musunuz? Ya beklentilerin a?yrly?y yüzünden,
karanlyk derinlikte birlikte bo?ulursuz....

Ya da sevgiliniz sizi ölüme terk eder...

Özgürlü?ün ve hayatyn beklentisiz tadyna varmaya gider...

Gerçek sevgi, sövene dilsiz, dövene elsiz, gönül koyana gönülsüz olmayy ba?arabilmektir...

Yaşam nedir acaba??? Fikri olan var mı???

 

 

     Gökyüzünde dünyayy ya?arken sonsuz özgürlü?ümle birlikte,ya?amy aryyordum ne oldu?unu bilemeden… Bir su damlasyydym, güne?in y?yklarynda renklerle oynayan, karanlyklarda yyldyzlarla konu?an… Mutluydum rüzgarla birlikte mavili?e savrulurken, mutluydum ku?larla kanat çyrparken,mutluydum gökku?a?y olup renkleri saçarken…

      Takylmy?ken bir bulutun pe?ine, görürdüm ya?ayanlary yeryüzünde… Hepsi zamanla ko?ar gibi, hep bir ?eylerin pe?inde… Bazen bir ku?un kanadyna kary?yr,
uçardym onunla, rüzgâra kar?y çy?lyklarla birlikte.

      Ya?amy sorardym ku?lara, nedir diye? Özgürlük derlerdi bana… Göklerde özgürce kanat çyrpabilmek, rüzgâra ba? kaldyrmak. Ama ya?mur ya?dy?ynda özgürlükleri elinden alynyr, a?yrla?an kanatlary daha fazla çyrpynamazdy damlalar kar?ysynda… Sy?ynyrken bir kaya kovu?una, özgürlüklerini teslim ederlerdi ya?mura, sessizce…

     Kary?tym bir gün ya?mur damlalarynyn arasyna, gücü hissedebilmek için…Topra?a kary?mak istedim, ço?almak istedim, azgyn bir nehir olup akmak istedim, deniz olmak istedim, ya?amy bulmak istedim, ya?am olmak istedim… Terk ettim gökyüzünü güne?e veda edemeden… Altymda gittikçe büyüyen yeryüzü beni kendine do?ru hyzla çekerken daha da büyüdüm, ço?aldym. Ko?maya ba?ladym bir an önce topra?a kavu?abilmek için. Ya?amy hissedebilmek için… Ya?am olabilmek için…

     Topra?a ilk dokunu?, ilk saryly?… Sycakty toprak, gökyüzünün olamady?y kadar… Beni sarmalady ?efkatle, beni içine aldy sevgiyle…Sevdim onu… Seviyorum dedim ya?amayy seninle birlikte…Topra?yn derinliklerinde, karanlyk sycaklyklarda güveni hissettim… Zaman geçtikçe büyüdüm, ço?aldym… Yerimde duramaz hale geldim…

    Güne?i özledim… Yyldyzlara merhaba demek istedim…. Terk ettim topra?y. Sycakly?yny, ?efkatini. Bir sabah çiçekler açarken gökyüzünü gördüm yeniden… Öylesine mavi, öylesine synyrsyz, öylesine özgür…

    Aktym, gittikçe büyüyerek… Beni sarmalayan topra?a dokunarak aktym… Nereye gitti?imi bilemeden… Sadece ya?amy ö?renebilmek için aktym… Benimle çiçekler açty a?açlarda, topraktan otlar fy?kyrdy delicesine… Ben onlara ya?amy sunarken, cevap veremediler bana ya?am nedir diye sordu?umda… Büyümek istedim… Daha hyzly akmak, denize kavu?mak istedim… Aktym gökyüzünün görünmedi?i yssyz ormanlaryn arasyndan, yyllardyr kymyldamaktan korkan ta?lary
pe?imde sürükleyerek, ba?kaldyryrcasyna … Ba?aklaryn rüzgârla dans etti?i ovalara geldi?imde duruldum… Onlary seyredebilmek için yava?ladym… Sordum uçu?an kelebeklere ya?amy… Rüzgarla dans my diye?.. Cevap vermediler bana… Denizi aradym uzaklarda, görebilmek için köpürdüm, ta?tym ona bir önce dokunabilmek için.

    Sonra bir sabah, daha güne? y?yklaryny serpmeye ba?lamamy?ken dünyaya, uzaklarda mavili?i gördüm… Gördüm orada canlyly?y,ba?kaldyrmy?ly?y, hasreti… Kavu?mak istedim bir an önce, sarylmak istedim… Koynuna girmek istedim bir sevgili gibi… Sevi?mek istedim onunla… Ya?amy istedim ondan… Dokundu?umda denize,balyklar kaçty benden, suyum kary?ty denize… Bir oldum onunla…

    Ufacyk bir damlaydym, bulut oldum, toprak oldum, deniz oldum,
okyanus oldum. Kapladym dünyayy canlyly?ymla. Dalgalarla oynarken derinliklere kary?tym… Derinli?in sessizli?inde güzellikleri buldum… Ya?am gizlenmi? güzellikler midir diye sordum denize?Cevap alamadym… Ynsan olmak istedim… Ya?amyn ne oldu?unu ö?renirim diye…Döl oldum genç bir erke?in ate?li vücudunda…Yyldyzly bir gecede can oldum bir di?iyle… Büyümeye ba?ladym
içinde oldu?um insana fark ettirmeden… Büyüdüm, büyüdüm…

    Ayny toprak gibi sycak ve karanlyk bu yer bana güven verdi, huzur  verdi… Zaman geçtikçe, yerime sy?amaz hale geldim… Güne?e sarylmak istedim… Yyldyzlary görmek, denizle konu?mak istedim…Ya?amy insanlara sormak istedim… I?ykla tekrar kavu?tu?umda özgürlü?ümü hissettim yeniden… Küçük bir su damlasyyken
gezdi?im gökyüzünü yeniden görebilmek mutluluk verdi…

     Büyüdüm zamanla… Di?er insanlarla birlikte, zamanla birlikte…Sordum insanlara ya?am nedir diye?.. Cevap veremediler…Bir gün a?yk oldum birisine, neden diye sormadan kendime…Bir ku? gibi özgürce, bir nehir gibi delicesine akarak,bir deniz gibi synyrsyzca sevdim birisini…
    O zaman anladym ki; YAŞAM SEVGİDİR… SADECE SEVGİ.

 (alynty)

YAŞAMINIZI SEVGİYLE DOLDURUN

Ah a?k ahh. A?k, a?yk oldu?un halde a?kyny a?yk oldu?un ki?iye söyleyememektir. En zoru benimki. Var my benim gibi dertli

Harika.......Te?ekkürler hocam

DOST MUSUN?...

        6 ya?yndaki Sarah için gün çok kötü geçiyordu. Syzlanarak gidip küçük kyz karde?i Anita'yy itti ve en sevdi?i bebe?ini elinden aldy. Sonunda anne daha fazla dayanamady ve "Sarah'a sana neler oluyor? Kendine gelip karde?ine kar?y nazik olsan iyi olur" dedi. Sarah bu duruma aldyry? etmeden, karde?ine kötü sözler söylemeye devam etti. Dinlenme saati geldi?inde annesi Sarah'a söyledi?i kötü sözlerin onu çok üzdü?ünü söyledi. Bu Sarah'y daha da öfkelendirdi. "Karde?imi benden daha çok seviyorsun" dedi ve üzgün bir ?ekilde uykuya daldy.

          Ertesi sabah kalkty?ynda tersli?i hala üzerindeydi. Annesi saçlaryny taramaya çaly?yrken myzmyzlandy. Bu kyzyn nesi vardy? Acaba bu hali O'na olan ilgi eksikli?inden mi kaynaklanyyordu? Annesi "sanyrym sorununun ne oldu?unu biliyorum" dedi. Kyzyny dizine oturtturdu, saryldy, öptü ve onlar için ne kadar önemli oldu?unu söyledi. Sarah ?a?yrmy?ty, ama açykçasy bu ilgiden ho?nut kalmy?ty. Tam tersini hak etti?inin farkyndaydy.                                                                     

          Bir kaç dakika sonra annesi Sarah'a kupasynyn dolup dolmady?yny sordu. Sarah gö?sünü gererek "Hayyr ama burama kadar geldi." dedi. Annesi O' nu tekrar kucaklady sevgiyle ok?ady sonra sordu "?imdi oldu mu?" Sarah "Hayyr ama çeneme kadar geldi" dedi. Annesi sarylarak "Bakalym ta?yrabilecek miyiz?" dedi. Sonunda Sarah yüzünde kocaman bir gülümseme ile dolup ta?ty?yny söyledi. Annesi "Güzel madem bu kadar çok sevgin var neden birazyny karde?ine vermiyorsun? dedi. Sarah "oh hayyr Anita beni reddeder" dedi. Annesi Sarah'y yüreklendirdi ve Sarah çekine çekine karde?inin yanyna gitti. "Anita seni seviyorum" dedi ve saryldy, karde?i de ona sykyca saryldy. Sonra birlikte kahvalty masasyna do?ru ilerlediler.

           Fakat öykü burada bitmiyordu. Birkaç hafta sonra bu kez annenin tersli?i üzerindeydi. Kyzlara kar?y sertçe konu?uyor ve söyleniyordu. Bir süre sonra Sarah "Anne sanyrym sorununun ne oldu?unu biliyorum, senin sevgi kupan bo?almy?" diyerek annesinin boynuna saryldy ve öptü. Annesinin sevgi kupasy dolup ta?ty ve anne yine o eski mutlu ki?ili?ine büründü.

 YAŞAMINIZI SEVGİYLE DOLDURUN….SEVGİYLE KALIN…

Ço?u zaman pek çok ?eyi çocuklardan ö?reniriz. Bir süre önce, bir arkada?ym, 3 ya?yndaki kyzyny, bir rulo altyn renkli kaplama ka?ydyny ziyan etti?i için cezalandyrmy?ty. Durumlary iyi de?ildi ve kyzynyn ka?ytlary, a?acyn altyna koyaca?y bir kutuyu süslemeye harcamasy onu çok sinirlendirmi?ti. Buna ra?men, küçük kyz, ertesi sabah hediyeyi babasyna getirdi ve " Bu senin için babacy?ym" dedi. Arkada?ym, gösterdi?i tepki icin kendini suçlu hissetti, ama kutunun bo? oldu?unu görünce için için sinirlenmekten de kendini alamady. Kyzyna ba?yrdy: " Birine bir hediye verdi?in zaman içinin dolu olmasy gerekti?ini bilmiyor musun? " Küçük kyz babasyna ya?ly gözlerle bakty ve söyle dedi: " Ama babacy?ym, kutu bo? de?il ki. Ben kutunun içine öpücüklerimi üflemistim. Hepsi senin icin babacy?ym.” Babanyn içi paramparça olmu?tu. Kyzyny kucaklady ve onu affetmesi için yalvardy. Arkada?ym bu altyn renkli kutuyu yata?ynyn ba? ucunda yyllarca saklady?yny anlatty bana. Ne zaman cesaretini kaybetse, kutunun içinden hayali bir öpücük çykaryyor ve onu oraya koyan çocu?unun sevgisini hatyrlyyordu. Gerçek anlamda bakmak gerekirse, herbirimiz arkada?larymyz ve ailelerimiz tarafyndan bize sunulan kar?ylyksyz sevgi ve öpücüklerle dolu altyn renkli kutulara sahibiz. Dünyada sahip olabilece?imiz daha de?erli bir ?ey olamaz. (alynty)

Hayata İyi Bakın!!!

SENYN PERDENE KOYDU?UM ÇYVY YÇYN BENY AFFET(e?er varsa)
 
> Kötü karakterli bir genç varmy?. Bir gün babasy ona çivilerle dolu bir torba
> vermi?. ' arkada?laryn ile tarty?yp kavga etti?in zaman her sefer bu tahta
> perdeye bir çivi çak' demi?. Genç, b! irinci
> ilk günde tahta perdeye 37 çivi çakmy?. Sonraki haftalarda kendi kendine
> kontrol etmeye çaly?my? ve geçen her günde daha az çivi çakmy?. Nihayet bir
> gün gelmi? ki hiç çivi çakmamy?. Babasyna gidip söylemi?. Babasy onu yeniden
> tahta perdenin önüne götürmü?. Gence bugünden ba?layarak tarty?mayyp kavga
> etmedi?in her gün için tahta perdelerden bir çivi çykart (sök)' demi?.
> Günler geçmi?. Bir gün gelmi? ki her çivi çykarylmy?. Babasy ona 'aferin iyi
> davrandyn ama bu tahta perdeye dikkatli bak. Artyk çok delik var. Artyk
> geçmi?teki gibi güzel olmayacak' demi?. Arkada?larla tarty?yp kavga edildi?i
> zaman kötü kelimeler söylenilir. Her kötü kelime bir yara(delik)byrakyr.
> Arkada?yna bin defa kendisini affetti?ini söyle! yebilirsin ama bu delik
> aynen kalacak(kapanmayacak). Bir arkada? ender bir mücevher gibidir. Seni
> güldürür yüreklendirir sen ihtiyaç duydu?unda yardymcy olur seni dinler sana
> yüre?ini açar' demi?. Bu hafta arkada?lyk haftasydyr. Sen de arkada?laryna
> bu maili gönder, sana gönderene bile gönder. E mail sana döndü?ü zaman ne
> kadar arkadasyn var ö?reneceksin. Sana iyi bir arkada?lyk haftasy
> diliyorum.Senin arkada?ly?yn için çok te?ekkür ediyorum.Senin tahta perdene
> koydu?um çivi için beni affet.
>

                 DOST*

“Saate bakmaksyzyn kapysyny çalabilece?i bir dostu olmaly insanyn...
     "Nereden çyktyn bu vakitte" dememeli, bir gece yarysy tela?la yataktan fyrlady?ynda;
     "Gözünün dilini" bilmeli; dinlemeli sormadan, söylemeden anlamaly...
     Arka bahçede varly?yny sezdirmeden, mütemadiyen dikilen vefaly bir a?aç gibi köklenmeli hayatynda; sen, her daim onun orada durdu?unu hissetmelisin. Yhtiyaç duydu?unda gidip mü?fik gövdesine yaslanabilmeli, kovuklaryna saklanabilmelisin.
     Kucaklamaly seni güvenli kollary,
     ...dallary bitkin ba?yna omuz, yapraklary kanayan ruhuna merhem olmaly...
     En mahrem syrlaryny verebilmeli, en derin yaralaryny açyp gösterebilmelisin; gölgesinde serinlemelisin sorgusuz sualsiz...
     Onca dalkavuk arasynda bir tek o, sözünü e?ip bükmeden söylemeli, yanly? anla?ylmayaca?yny bilmeli.
     Alky?landy?ynda de?il sadece, asyl yuhalandy?ynda yanynda durup koluna girebilmeli.
     Övmeli alem içinde, ba? ba?ayken sövmeli ve sen öyle güvenmelisin ki ona, övdü?ünde de sövdü?ünde de bunun iyilikten oldu?unu bilmelisin, "hak ettim" diyebilmelisin.
     Teklifsiz kefili olmaly hatalarynyn; günahlarynyn yegâne ?ahidi...
     Seni senden iyi bilen, sana senden çok güvenen bir syrda?...
     Gözbebekleri bulutlandy?ynda yakla?an fyrtynayy sezebilmelisin.
     Ve sen a?lady?ynda, onun gözünden gelmeli ya?...
     
* * *
 

     En çok da yylgyn zamanlarda bir dostu olmaly insanyn...
     "Parkurun bütün zorlu?una ra?men dostlu?umuzu koruyabildik, acylary birlikte gö?üsleyebildik ya; yenildik sayylmayyz" diyebilmeli...
     Issyzly?yn, yalnyzly?yn en koyula?ty?y anda, küçücük bir ka?yda yazdy?ymyz kysa, ama ümitvar bir yazyyy, yüre?e benzer bir ta?a ba?layyp birbirimizin camyndan içeri atabilmeliyiz:
     "Bunu da a?aca?yz!
       Ymza: Bir dost!.."

*Can Dündar'yn bir yazysyndan...

A?k konusunda o kadar bilgi sahibi de?ilim. O yüzden ders verir gibi tarif edip, ukalalyk yapyp, sizi kyzdyrmayaca?ym. Kendi fikrimi söyliyecek olursam galiba a?k; ho?unuza giden insana yakyn ve o insanyn yanynda olama iste?idir. peki kavuçunca ne olur. Galiba iki ?ey olur. Ya a?k yok olur toz pembe hayaller uçup gider  yada büyük bir sevgiye dönü?ür ( bence sevgi a?ktan çok çok daha de?erlidir ) bir ömür boyu mutlu olursunuz.

Onu birkez daha görme ?ansym yok...trafik kazasy ayyrdy bizi...Bir hafta önce onunla birlikte toprak oldu hayatymyn yarysy...Ylaçlarla ayakta duruyorum...Sizlerden tek ricam yüzüne gözlerinin içine bakarak söyleyin çevrenizdekilere söyleyeceklerinizi...Yaryna ertelenmi? hersey için çok geç...

HER?EYE HAZIRIM SENYNLE...

Ba?armanyn  ne yüce bir duygu oldu?unu ,Yeri geldi?inde insanlaryn seni harcayabilece?ini,Kimi zaman yalnyzly?ynyn ne kadar önemli oldu?unu .yanly? anla?ylmanyn insany dü?ürdü?ü durumu ,insanlaryn ele?tiriye açyk olmady?yny  . insanlaryn göründü?ü kadar samimi olmadyklaryny ,kysaca maskenin altynda nice yüzler oldu?unu ö?rendim

En iyi dost, en iyi sevgili,en iyi arkada? kötü gününüzde sizi dertlerinizle ba? ba?a byrakyp giden de?il, sizinle oturup a?layan, siz üzgünsünüz diye  bir ?eyler yapmaya çaly?andyr.

En büyük de?er, kaybedilmeden önce anla?ylan de?erdir.

En iyi dost, en iyi sevgili,en iyi arkada? kötü gününüzde sizi dertlerinizle ba? ba?a byrakyp giden de?il, sizinle oturup a?layan, siz üzgünsünüz diye  bir ?eyler yapmaya çaly?andyr.

Birini kaybetmeyi göze almadan önce,  yenisini tekrar kazanyp kazanamayaca?ynyzy mutlaka göz önünde bulundurun, yoksa tek kaybeden siz olursunuz.

Gerçek a?ky aramayyn, vakti geldi?inde zaten o sizi bulacaktyr. E?er sizi buldu?unda onu kaybetmi?seniz mutlaka pe?inden gidin. A?k bazen,  kaybedildi?inde anla?ylacak kadar gizli , Ynsany ömür boyu yakacak kadar da gerçektir.

Unutmayyn kendine yardym edemeyene, kimse yardym edemez. Ba?kalaryndan bir ?eyler beklemek sadece acizlerin i?idir. 

Her insan hata yapabilir, Do?ru olan hatalarda ysrar etmek de?il, do?ruya yönelmektir.

Hiç bir yanly? affedilemeyecek kadar  büyük olamaz, E?er sizi cezalandyran ki?i, vicdanynyzsa, önce kendinizi affedin, sonra affetmesi gereken ki?iye affettirin.

En büyük de?er, kaybedilmeden önce anla?ylan de?erdir.

Derleyen ; Uzgun

GERÇEK SEVGİ

BU HIKAYE AYNI ZAMANDA GüZEL OLDUGU ICIN GONDERiYORUM CIKIYORMUS.........

Deneyip görmek lazim.

Bir genç kiz delikanliya sorar: "Benden hoslaniyor musun?"
                                                                                   Çocuk hayir diye cevap verir.
Kiz sorar: "Beni sevimli buluyor musun?"
                                                                                         Çocuk hayir diye cevap verir.
Kiz sorar: "Kalbinde yerim var mi?"                                        Çocuk hayir diye cevap verir.
Kiz sorar: "Peki gidersem benim için aglar misin?"
                                                                                          Çocuk hayir diye cevap verir.
Kiz üzgün gitmek üzere arkasini döner.
                   Çocuk onu kollarina, alir ve:
Ben senden hoslanmiorum, seni seviyorum…...

Seni sevimli degil bas döndürücü buluyorum…

Kalbimde sana yer yok, benim kalbim sensin ……

Ve senin arkandan aglamam, senin için ölürüm!!! der.

Simdi bir dilek tutun bu gece yarisina kadar gerçeklesecek. Ve yarin nerede
olursan ol saat 13-16 arasi harika bir seyler olacak. Zinciri
kirma ve 10 dakika içinde 10 kisiye gönder. Ayricaa gerçektende
13-16 arasi bisey oluyo:)

Hüzünlerin bir kar tanesi gibi eriyip kayboldu?u, sevgilerin her do?an yeni günle birlikte yeniden do?du?u, hayata umutla bakyp, sevgilere symsykysy sarylabildi?iniz yeni bir yyl dile?iyle....  

Dünyanyn bütün renkleri bir gün bir araya toplanmy?lar ve hangi rengin en önemli en özel oldu?unu tarty?maya ba?lamy?lar:

YE?YL demi? ki:

"Elbette en önemli renk benim..ben hayatyn ve umudun rengiyim..Çimenler,a?açlar,yapraklar için seçilmi?im..?öyle bir yeryüzüne bakyn, her taraf benim rengimle kaply..."

MAVY hemen atylmy?:

"Sen sadece yeryüzünün rengisin..ya ben? Ben hem gökyüzünün hem denizin rengiyim. Gökyüzünün mavisi insanlara huzur verir, ve huzur olmadan siz hiçbir i?e yaramazsynyz"

SARI söz almy?:

"Siz dalga my geçiyorsunuz? Ben bu dünyaya sycaklyk veren rengim..Güne?’in rengiyim.. Ben olmazsam so?uktan donarsynyz hepiniz"

TURUNCU onun sözünü kesmi?:

"Ya ben?? Ben sa?lyk ve direncin rengiyim...insan ya?amy için gerekli vitaminler hep benim rengimde
bulunur..Portakaly, havucu dü?ünün.. Ben pek ortalarda görünen bir renk olmayabilirim ama güne? do?arken ve batarken gökyüzüne o güzel rengi veren de benim unutmayyn"

KIRMIZI daha fazla dayanamamy?:

"Ben hepinizden üstünüm!!! Ben kan rengiyim!! Kan olmadan hayat olur mu!! Ben tehlike ve cesaretin
rengiyim!!! Sava?yn ve ate?in rengiyim!! A?kyn ve tutkunun rengiyim!!!Bensiz bu dünya bombo? olurdu!!!"

MOR aya?a kalkmy?:

"Hepinizden üstün benim.. Ben asalet ve gücün rengiyim. Bütün krallar, liderler beni seçmi?lerdir.. Ben otorite ve bilgeli?in rengiyim, insanlar beni sorgulamaz.. Dinler ve itaat ederler"

Ve bütün renkler hep bir a?yzdan kavgaya tutu?mu?lar... Her biri di?erini itip kakyyor "en büyük benim" diyormu?... derken.. bir anda ?im?ekler çakmy? ve ya?mur damlacyklary gökten dü?meye ba?lamy?... bütün renkler neye u?radyklaryny ?a?yrmy?, korkuyla birbirlerine sarylmy?lar..

Ve YA?MUR'un sesi duyulmu?...

"Sizi aptal renkler..bu kavganyzyn anlamy ne, bu üstünlük çabanyz neden? Siz bilmiyor musunuz ki her biriniz farkly bir görev için yaratyldynyz, birbirinizden farklysynyz ve her biriniz kendinize özelsiniz... ?imdi el ele tutu?un ve bana gelin"

Renkler bunun üzerine kendilerinden çok utanmy?lar.. el ele tutu?up birlikte gökyüzüne havalanmy?lar ve bir yay seklini almy?lar..

Ya?mur onlara "bundan böyle..." demi?.."her ya?mur ya?dy?ynda siz birle?ip bir renk cümbü?ü halinde gökyüzünden yeryüzüne uzanacaksynyz ve insanlar sizi gördükçe huzur duyacaklar, güç bulacaklar..insanlara yarynlar için umut olacaksynyz.....gökyüzünü bir ku?ak gibi saracaksynyz ve size G Ö K K U ? A ? I diyecekler.. anla?tyk my?"

Bu yüzden ne zaman dünyamyz ya?murla yykansa, ardyndan gökyüzünde

G Ö K K U ? A ? I belirir..

     Biz de gökku?a?yndaki o renkler gibi birbirimizden farklyyyz ve hepimiz özeliz..Bunu bilerek etrafymyzla uyum içinde ya?amalyyyz.

 _AMYN_

 Te?ekkürler bu günlerde severek dinledi?im bi parça.Fakat gerçek a?ky  bulmak çok zor bana göre...

ö?rencilerinizde sizde çok ?ansly görünüyorsunuz...

Kurban Bayramınızı kutlar,herşeyin gönlünüzce olmasını temenni ederim...

gerçekten de  do?ru ...te?ekkürler ...

Bugün çok duygusal bir gündü. Çocuklarymla bir yyl aradan sonra ö?retmenler gününü kutluyordum ve artyk onlar 1. synyf de?il 3. synyf olmu?lardy. Oysa daha dün gibiydi her?ey. Onlar sayesinde bir çok duyguyu tatma ve ya?ama ?ansyna sahip oldum. 1. Synyfta yazdyklary mektuplaryny hala saklyyorum. Sadece bana de?il sevdikleri ö?retmenlerinede mektuplar yazarlardy.  Bu gün yine mektuplary vardy ellerinde ve ben bunlardan bri iki tanesini payla?mak istedim.

Bu yazyyy bizimle payla?ty?ynyz için çok te?ekkürler.

Ö?retmenim çok suçlusun.

Dün selamyny aldym Ö?retmenim. E?er hapishanede olmasaydym gelip hem elini öper, hem de bu sözlerini yüzüne söylerdim.Sen çok suçlusun ö?retmenim.Bana kyzmy?syn, ele?tirmi?sin. “Böyle bir insanyn ö?retmeni oldu?um için utanyyorum” demi?sin. Do?ru söylemi?sin. Benim gibi bir insan yeti?tirdi?in için gerçekten çok utanmalysyn. Çünkü ben gururlanacak hiçbir güzel ?ey yapmadym. Aileme, çevreme ve  sevdiklerime zarar verdim, kötü i?lere bula?tym. Sonunda da hapse girdim. Ben iyi bir insan, faydaly bir ki?i olamadym. Bu do?ru. Ben de kendimden memnun de?ilim. Çevredeki insanlar tarafyndan dy?lanmak, horlanmak ve kötü bir insan olarak görülmek elbette ki, insany memnun etmez.  Ama ö?retmenim, benim bu kötü ahlakym ve yanly? davrany?larymyn sebebi sensin.

Sen çok suçlusun ö?retmenim.

Beni okutan, beni e?iten ve bana ?ekil veren sensin. Sana baktym, örnek aldym. Ne verdiysen o oldum. Seninle be? yyl ayny okulu payla?tym, sonra da mezun oldum. Hatyrlar mysyn maceralarymyzy, hatyrlar mysyn bana yaptyklaryny?Gel birlikte hatyrlayalym da neden suçlu oldu?unu söyleyeyim.Annem yoktu. Evimizdeki ikinci anne de beni istemiyordu. Ailede hiç huzurum ve rahatym yoktu. Her ?eyi eksik ve noksan yapyyordum, verdi?in görevleri de bu yüzden yerine getiremiyordum. Benim zor hayat ?artlarymy bildi?in halde asla anlayy?ly olmadyn, hep üzerime gelip, çok a?yr, çok ezici ve gururumu kyrycy hesaplar sordun. Beni hem sevgiden, hem okuldan, hem de toplumdan so?uttun.

Neler mi yaptyn?

Annem olmady?y için temiz ve tertipli olamyyordum. Benimle her sabah bu yüzden alay ederdin. Ya kirli ve yyrtyk pantolonumla, ya kirli ellerim ve uzamy? tyrnaklarymla, ya da bakymsyz yüzüm ve saçlarymla alay ederdin. Nasyl ezilip büzülürdüm, küçülürdüm ve sana içten bilenirdim.Ödevlerimi yapmayynca, elindeki cetvelle vurmady?yn ve acytmady?yn yer kalmazdy. Dayanamayyp a?layynca da “Erkekler a?lamaz” derdin. Bu yüzden, okula gelmek bana i?kence olurdu. Zaten huzursuz evden bir an önce kaçmak, kendimi dy?ary atmak isterdim. Tek sy?yna?ym okuldu. Okulu da sen bana dar ederdin, senin yüzünden geldi?ime pi?man olurdum. Bu yüzden bütün insanlara, herkese isyan eder, asi olurdum.

Bir gün beni babama ?ikayet etmi?sin: “Ders çaly?myyor ve çok yaramazlyk yapyyor” diye… Babam beni ölesiye dövdü. Babamyn o ölesiye daya?yna de?il, senin ?ikâyetine içerledim.Ah ö?retmenim sen çok suçlusun.

Ne olurdu ö?retmenim bana bir güleryüz gösterseydin, hal-hatyrymy sorsaydyn, yana?ymy ok?ayyp, bir sevgi gösterisi yapsaydyn ve beni kendine ba?layyp, nasihatler etseydin.Neden bunlary benden esirgedin?Halbuki sana sy?ynmayy, senden yardym beklemeyi ne kadar istemi?tim? Ah beni bir kez koruyup kollasaydyn, belki de o isyan ate?i yanmadan sönecekti.

Beni kaç kez synyftan kovdun, onurumu be? para ettin. Arkada?larymyn önünde benimle alay edince ve onlaryn da bana gülü?lerini görünce, kaç kez ölmek istemi?tim.

Kysacasy, sen bana iyi bir model olamadyn, örnek bir ö?retmenlik sunamadyn. Benim toplum için zararly olmama zemin hazyrladyn. Bir anlamda ekti?in tohumlar, ruhumda isyan meyvelerini verdi. Sonra da hem kendime hem de çevreme zararly bir insan olup, çyktym.Sen çok suçlusun ö?retmenim.

Benden o ?efkati esirgemeseydin ne olurdu? Bana da bu acyyy ya?atmasaydyn? Evet, utan ö?retmenim. Benim yaptyklaryma bakarak utan. Bana ö?retmen oldu?un için utan. Utan da, di?er ö?retmenler senin gibi olmasynlar.Sen çok suçlusun ö?retmenim. Ama, yine de ellerinden öperim. Çünkü ne de olsa sen benim ö?retmenimsin.

Cezaevinden Ziya ?. 

ÖĞRETMENİM!

BENY KABA DAVRANI?LARIMDAN DOLAYI SEVMYYORSANIZ,
GÖRGÜ KURALLARINI Ö?RENEBYLYRYM.

PYS OLDU?UM YÇYN BENYMLE YLGYLENMYYORSANIZ,
TEMYZLENEBYLYRYM.

BYLGYSYZLY?YMDEN DOLAYI BENY SUÇLUYORSANIZ,
BUNUDA GYDEREBYLYRYM.

AMA, BENY MEVCUT YETENEKLERYMDEN DOLAYI SUÇLUYORSANIZ,
DE?Y?MESY GEREKEN SYZSYNYZ Ö?RETMENYM,

DE?Y?MESY GEREKEN SYZSYNYZ!


(Bir ö?rencinin a?zyndan)
 

Uzun zamandyr sykyntylysynyzdyr ve bu sykynty her geçen gün daha çok acy vermektedir. Oysa bu karary alyrken ne kadarda rahattynyz, ne kadar da emindiniz kendinizden ama ?imdi neden bunu yapty?ynyzy dü?ünüyor nasyl telafi edebilece?inizin planlaryny yapyyorsunuzdur. Böyledir i?te insano?lu önce harcar para gibi bazy de?erleri sonra ise a?lar pe?inden ve artyk ?unu iyi biliyordur ki; hiçbir ceza vicdanynyn ona kesti?i cezadan daha a?yr de?ildir.

            Peki, ne yapmaly, harcanan de?erleri silip atmaya my çaly?maly, yoksa bir ömür boyu bu hesapla?mayy göze alamayaca?y için çaba my sarfetmeli?

Ne güzel fotolarr.

Öğrencilerim

              Sanyrym bir açyklama yapamam lazym. Kimsenin kalbini kyrmak istemem ama bu günlerde forumda bazy mesajlar fazlala?maya ba?lady. Bu forumun payla?ym forumu oldu?unu unutmayalym lütfen. Bende kendi halinde, ö?retmen arkada?lara azda olsa yardym etmeye çaly?an biriyim.  Böyle mesajlar ba?kalarynyn ilgisini çekebilir veya onlary etkileyebilir ama benim ilgimi çekmiyor.

                 Sevgi konusunda foruma ba?lyk açan arkada?lara yardymcy olamayaca?ym kusura bakmasynlar. Siz de?erli arkada?laryma da böyle bir açyklama yapma gere?i duydu?um içinde özür dilerim. Saygylarymla…..

payla?ym için te?ekkürler

hayırlı bayramlar

RABBİİM TÜRKÜN YANINDA OLSUNN

Dili ve dini değiştirilmek üzere bu ölüm adasına yollanan; domuzların
Müslüman etiyle beslendiği, insafın zerresinin olmadığı Bulgar zulmü
altında yok edilmiş binlerce TÜRK’ÜM ben!

Ben, Mora'daki Türk'üm,

Ekmeğimi, suyumu paylaştığım kapı komsum yunanın bir gece sıcacık
yatağımdan sürükleyerek koyun keser gibi kesip diri diri yaktığı yirmi bin
TÜRK’ÜM ben!

Ben, Arnavutluk' taki, Yugoslavya'daki, Bulgaristan'daki, Yunanistan'daki,
Balkan’lardaki Türk'üm,

Bu toprakları bal gibi tatlı yapan ve bu toprak uğruna kanı oluk oluk akanım.

Sofrası basında, tarlasında, uykusunda, bebeği karnında, kundakta,
yedisinde, yetmişinde katledilen, kalanı da adi, dili, dini değiştirilmek
üzere Yunan, Bulgar, Sırp mezalimi altında inleyen
Türk'üm ben!

Ben, Kıbrıs Türk'üyüm,

Büyük Yunanistan projesi dâhilinde, Rum papazların önderliğinde yüz elli
yıldır yok edilmeye çalışılan, isimsiz ve kefensiz
toprak çukurlarda yatan, kahpe bir oyunun son perdelerinin oynandığı yavru
vatan Kıbrıs’taki Türk'üm ben!

Ben, Hocali'daki, Azeri Türk'üyüm,
Ermeni'nin, çoluk çocuk, kadın kız, yaşlı demeden bir gecede katlettiği
beş bin masum Türk'üm ben!

Ben, Karabağ'daki, Azeri Türk'üyüm,

Diri diri mezarlara gömülmüş, hayatta kalanı ise
insanlık dışı bir yasama mahkûm edilmiş, vatani elinden alınmış, Karabağ
Türk'üyüm!

Ben Uygur Türk'üyüm!

Türk'lügün doğduğu topraklarım elimden alindi, adım değiştirildi, dilim
yasaklandı, törelerim yok edilmeye çalışıldı,
orucum, namazım yasaklandı, sonunda imânımı almak istediler ve ben şahâdet
getirerek can verdim,

Ben, bir yudum suya hasret, kursağımda kemirdiğim
çarıklarımla Yemen'de, Galiçya' da, Trablus’ta, Mekke'de, Medine'de
peygamberimin mezarını, kıblemi, kâbemi korurken çil çil İngiliz altınları
ile beslenen Arapların arkadan vurduğu Türk'üm ben!

Ben Kirim Türk'üyüm!

1944 ün 18 Mayıs gecesinde tren vagonlarında
yollandığım Sibirya’nın buzullarına canlı canlı gömüldüm. Karşı çıkanların
dökülen kanları ayı kızıla boyadı.

Arabat'da kalanlarımız teknelerle Karadeniz'e ölüme yollandı.

Karadeniz'de hâlâ çığlıkları işitilen Kirim Türk'üyüm ben.

Ben Irak Türk'üyüm,
Amerika’nın sözde demokrasi ekip ölüm biçtiği yerdeyim, Coni ve uşakları
sayesinde her gün onlarca, yüzlerce, binlerce
ölüyorum, seyrediyorlar sadece, kalanlarımız siliniyor soy kütüklerinden,
yasarken öldürülüyorum, insanlığın öldüğü yerdeki Irak Türk'üyüm ben.

Ve ben Anadolu'yum, Türk Yurduyum;

İngiliz’in maşası Yunanlılar, Fransız’ın maşası Ermeniler ağızlarından
salyalar akan kuduz köpekler misali girdiler bu aziz vatana.

Nice yiğitler, nice fidanlar, nice analar, nice kızlar, ne kocamış erler,
nineler yatar bağrımda nice emzikteki yavrular ya da ana karnındaki
bebeler kahpe kurşunlarla, Allah'sız süngülerle düştüler toprağıma.
Kimileri camilerde diri diri yakıldı, Allah diyerek verdiler son
nefeslerini.

Irzına geçilmiş kızlar attılar kendilerini kör kuyulara, ana rahimlerine
saplanan süngülerde cinsiyet tespitleri yapıldı, gözleri oyulmuş, diri
diri kesilmiş baslar bedenlerini aradılar.

İste ben bu yunan mezalimine, ermeni vahşetine maruz kalmış Anadolu
Türk'üyüm!

Türkiye Cumhuriyeti ve Türk Milleti dünya durdukça yasayacaktır.

Varlığım Türk Varlığına Armağan Olsun..

Ne Mutlu Türk'üm diyene

teşekkürler

Paylasim için tesekkürler...

Çok etkileyici bir hikaye...Paylaşım için teşekkürler...

Değerli meslektaşım çok harika bir paylaşım..Çok teşekkür ederim...

yüreğinize sağlık....

DOSTLUKLAR HİÇ BİR ZAMAN BİTMEZ. YAZIDAKİ GİBİ ÇEŞİTLİ SIFATLAR KOYULABİLİR AMA DOST GERÇEK DOSTSA HER ZAMAN DOSTTUR. ÇIKARSIZCA EN ZOR ANINDADA EN GÜZEL ANINDADA, UZAKTADA KALSA, KENDİNİ DE UNUTTURSA DOST EĞER GÖNÜLDEN DOSTSA, ÖLÜMSÜZ KALIR HER ZAMAN...