Küçük bir erkek çocuk annesine sordu: "Niçinağlıyorsun?" "Çünkü ben kadınım." Diye cevapladı annesi."Anlamadım!" dedi çocuk. Annesi çocuğu kucaklayıp "Hiç bir zamananlayamayacaksın!" dedi. Babasına "Baba annem niçin ağlıyor?"diye sordu. Babanın cevabı: "Bütün kadınlar sebepsiz ağlayabilenyapıdadır" oldu. Küçük çocuk büyüdü yetişkin adam oldu halâ kadınlarınniçin ağladıklarını keşfedemedi. Nihayet öldükten sonra cennete gittiğindeAllah'a sordu. "Allahım!" dedi: "Kadınlar niçin bu kadar kolayağlayabiliyorlar ?" Allah:"Ben kadınları özel yarattım! Tüm yaşamınağırlığını taşıyabilecek kuvvette olmasına rağmen başkalarına teselli verecekkadar yumuşak omuzlar doğumun acısına olduğu kadar doğurdukları evlatlarınınnankörlüğüne dayanabilecek iç kuvvetini verdim. Başkalarının kuvvetininkalmadığında; devam edecek azmi ailesinin hastalığında; yorgunluğa pabuçbıraktırmayacak kudreti verdim. Her türlü şart altında hatta kendilerini çokkötü incitseler de çocuklarını sevmek duygusallığını verdim. Bu duygusallık heryaştaki çocuklarının yaralarını sarmalarına sorunlarını dinleyip paylaşmalarınayardım ediyor. Kocalarını tüm kusurlarıyla sevmek kuvvetini verdim. Onlara iyibir kocanın eşini asla incitmeyeceğini fakat bazen destek ve kuvvetinideneyecek davranışlarda bulunacağını anlayacak duyarlı bir zeka verdim. Tekzayıflık olarak kadınlara bir gözyaşı verdim... Kadını güzel yapan şey ne saçıne vücudu ne de kendini ne şekilde taşıdığıdır. Kadını esas güzel yapansevgisini paylaşabilmesi fedakarlığı sorumluluğu anlayışı sadece bilgiye değilaynı zamanda kalbe de yönelik aklıdır

Mini mini birler,

Çok oyun bilirler.

Çalışkandır ikiler,

Görmesin tilkiler.

Mavi gözlü üçler,

Sayıları gümüşler.

Kıpır kıpır dörtler,

Okul yolu gözler.

Misafirdir beşler,

Başköşede eşler.

Altılar atlıdır,

Dilleri tatlıdır.

Yediler yemek yediler,

Ne acı ne tatlı dediler.

Sekizler semizdirler,

İnci , boncuk dizerler.

Dokuzlar doktor oldu,

Kucakları çiçek doldu.

Onlar bizi okuttu,

Herkes sözünü tuttu.

Yarın okutacağım tekerleme.